Yaşıyor

dscf2551-2

Dün akşam Kuğulu Park’ta forum güzeldi. Bir kişi artık parklarda gecelemekle geçirilen süreyi, kendimize iyi bakmak, enerji toplamak ve organize olmak için kullansak nasıl olurdu dedi. Bunun cevabını bilmiyorum. Parklar boşalırsa ruh kaybolur mu, yoksa artık o ruh parklardan öte gerçekten güçlendi mi? Bir yanım evet diyor.

Yanımda dün bir Teyze oturuyordu. Teyze diyorum çünkü benim yaşımda çocuğu vardı. Oysa hala genç görünüyordu. Oğlunun iş yerine uğramış, normalde Batıkent’te katılıyormuş. Hiç kaçırmıyormuş forumları. Bir şey yapmak isteğiyle doluydu gerçekten. Onun için pür dikkat dinliyordu. Bir kez söz aldı ve kendi mahallesinden söz etti. İncecikti, cevval bir kadındı, güçlü bir aksanı vardı, sürekli gülümsüyordu. Uzun süredir kimseyi bu kadar samimi bir varoluşta bulmamıştım. Sohbetimiz sırasında beni kendine yakın hissetti sanırım ve fiziken de giderek yakınıma oturmaktan hiç çekinmedi. Yakındı o.

O kadından etrafa masumiyet, zeka, sevgi, güç, bereket, sadelik, cesaret, inanç ve umut taşıyordu. Uzun süreden sonra ilk defa Anadolu kadınını gördüm. Ölmemişti, yaşıyordu.

Cevapla

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s