Söz Veriyorum

P1110301 (2)

Ülkemde gerçek adalet, dürüstlük ve barışın oluşması için; önce kendi yaşantımın, hatta en küçük seçimlerimin bile bu değerleri yansıtmasına içtenlikle çalışacağıma söz veriyorum. Etrafımda olan bitenden yorulup bıktığımda, ümitsizliğe kapıldığımda ve kendimi sürekli şikayet eder konumda bulduğumda; toplumun ve kültürün orada bir yerde olmadığını, onun bir parçası olan benle ve benim davranışlarımla da şekillendiği gerçeğini kendime sık sık hatırlatacağıma kendime söz veriyorum.

Hissediyorum ki, güveniyorum ki, biliyorum ki; ben, biz gerçekten değiştiğimizde içinde olduğumuz toplum da değişir.

Ve en kötü havada bile aydınlık kendini gösterecek bir yer bulur.

Söz Veriyorum” üzerine 2 yorum

  1. bernacan dedi ki:

    Dun, minikle(13 aylık) gittiğim seminerden kovuldum. Dinleyicilerden biri, o ortamın çocuk için uygun olmadığını söyleyerek, çıkmamı rica(?) etti. Ben de paşa paşa çıktım.
    Aklıma, senden okuduğum pek çok satır geldi. Anadolu’da bebesiyle birlikte her işini kotaran kadından, bebeğini ardında bırakıp çalışması, uçağa-otobüse binmesi beklenen kadına ne çabuk dönüşmüşüz. Hamileyken sokağa çıkmaması gereken kadına hatta.
    Erkek gibi çalışmalı kadın. Toplum içinde, ancak erkekleşerek var olmalı. Aksi durumda,ilk kadınlar durur karşında.
    Hayatımı değiştirebilecek gücü ararken, kıyısından geçtiklerim düşündürücü.
    ve söylediğin gibi, aslında durmak ve haklılığımı savunmak gerekiyor, daha iyiye gidebilmek için.

    • yeni1anlam dedi ki:

      Üzüldüm böyle bir tecrübe yaşamana. Bu tecrübenin sende yarattığı farkındalığı paylaştığın için de teşekkür ederim. Bu paylaşımları önemli ve faydalı buluyorum.
      Erkeksileşmiş toplumda kadının kadına karşı acımasızlığı benim de gözlediğim bir şey. Anneliği ön plana alanlar, dışarıda çalışan kadınlara; dışarıda çalışan kadınlar da anneliği ön plana alanlara karşı bazen çok acımasız olabiliyor ki, bu aslında kategorili düşünmenin yani yine eril düşünce yapısının ürünü. Oysa dişil düşüncede geçişler ve esneklik vardır. Yani kadın çocuğuna da bakabilir, seminere de gidebilir. Yalnız bu bahsettiğimin günümüzün o “çocuk da yaparım kariyer de” dayatması olmadığını da belirtmek isterim. Çünkü bahsettiğin maskülen kültürde ‘şu an’ ulaşılması imkansız bir ideal maalesef. Bu durumu da yaşamlarımızla değiştirebiliriz.

Cevapla

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s