5

Keloğlan

Oğlana kahvaltı hazırlarken içimden mırıl mırıl söylediğimi farkettim sabah…

“…Ben bir garip Keloğlanım
Eşeğimin yok palanı
Varım yoğum doğruluktur
Hiç de sevmem ben yalanı

Bir kocakarı anam var
Birkaç tavuk bir de inek
Her gün konar kel kafama
Evsiz kalmış birkaç sinek

Olmam kimseye kul köle
Halkın kulağı diliyim
Namertlere avuç açmam
Sivri akıllı biriyim

Keloğlanım budur özüm
Haram malda yoktur gözüm
Garip hakkını yiyene
Elbet vardır bir çift sözüm…”

Comments 5

  1. Post
    Author

    Evet bence de doğa uyanıyor, doğamız uyanıyor, insanın gerçek doğası, gerçekten sevmeyi bilen, her şeyi bir olarak gören yanı. Ama ne zaman çiçek açar onu bilmiyorum:)

  2. Bu arada dalgınlıkla diğer hesabımdaki isimle yorum yapmışım. Aslında bu hesabı kullanıyorum:)

  3. Post
    Author

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir