Çatışma

P1140337 (2)

Gazze’ye, Ortadoğu’ya yayılmış insanlık dramına ve savaşta kaybedenlerin her zamanki gibi çocuklar olmasına, birçok insan gibi çok ama çok üzgünüm. Görüyorum ki, bizim ülkemizde de başka boyutta süregelen çatışmalar nedeniyle aslında farklı bir durum yok, sonuçta kaybeden yine çocuklar. Politikaya ve bürokrasiye son yıllarda giderek daha fazla hâkim olan, sadece yetişkinleri değil, çocukları da derinden etkileyen bu çatışma kültüründen ve düzeysizlikten artık psikolojik olarak çok yorulduğumu hissediyorum. Eminim benimle benzer ya da farklı dünya görüşününe sahip ama aynı duyguları paylaşan çok insan var.

Oğlum iki yaşından beri, televizyonda insanların konuşurken neden bağırdıklarını soruyor, açıklayamıyorum. Onun bağırmayı öğrenmesini istemediğim için artık televizyon izlemiyoruz. Ayrıca onun kimseyle senli-benli konuşmayı öğrenmesini de istemiyorum. Saygılı davranmayı öğrensin istiyorum ve yine bu nedenle özellikle haber saatlerinde televizyon açılmıyor evimizde. Sonra çocuğumun insanı insan olduğu için sevmesini istiyorum, kavgacı değil barışçıl bir insan olmasını istiyorum, kafasına din, mezhep, ırk ayrımları gibi sağlıksız düşüncelerin yerleşmesini istemiyorum ve bu nedenle de televizyon açmıyoruz evde. Oğlumun eğitimli olduğu için gösteriş yapmasını istemediğim kadar, eğitimsizliğe de özendirilmesini istemiyorum. Bu nedenle de televizyon açmıyoruz evde.

Üniversitede klinik psikoloji dersinde hoca bizlere, kişi bir şeyi aşırı derecede vurguluyorsa bu aslında onun içsel olarak tam tersi durumda olduğundandır uyarısında bulunurdu. Sonra bakıyorum toplumda ‘ahlak’ sözü abartılı biçimde sürekli dillerde ve tabii ki beraberinde bu söylenenlere bir sürü tezatlık. Benim çevremde farklı görüşlerin olmasıyla bir sorunum yok ve her görüşü elimden geldiğince anlamaya çalışırım. Ama artık etrafta ne kadar çabalasam da anlamlandıramadığım, saygı duyamadığım öyle çok şey var ki ve hatta bazı konularda akl-ı selim ciddi biçimde kaybedilmiş durumda. Çocukları bu tarz bir kültürde yaşamaya mahkum etmeye hakkımız yok, çünkü bu durum da şiddetin başka bir türü haline geldi artık.

Çatışma” üzerine 2 yorum

Cevapla

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s