Tüm Bunlar

2013 / Münih, Nymphenburg Parkı

Bu sabah bu fotoğrafla karşılaştığımda neler hissettiğimi anlatabilmek çok isterdim.

Yaşama bir çocuğun gözleriyle, coşkusuyla, merakıyla, neşesiyle bakmak, bakabilmek, saflaşmak, saflaşabilmek ve aynı anda bir insan ruhunun yaşamını üzerinde temellendireceği, güvenilir, koşulsuz sevgi veren ve ihtiyaç duyduğuda yanında olan, bilge ve yol gösterici, güçlü bir varlık olma sorumluluğunu almak, alabilmek.

Bu iki ucu yaşamak, içimde sentezlemek, bütünleştirmek benden bambaşka bir ben yarattı.

Bu resmi görmek bana her okuyuşumda anlamını daha da derinden hissettiğim şu muhteşem sözleri de hatırlattı;

…Eğer bir çocuğun elinden tutarak çimenlerin arasında büyüyen küçük çiçeklere bakarsak, eğer onunla oturup derince nefes alır ve gülümsersek, beraberce kuşların ve aynı zamanda oynayan diğer çocukların seslerini dinlersek,…işte o zaman anlarız ki geleceğimiz bunların hepsine bağlıdır…’ Thich Nhat Hanh

bu da yazıdan bir gün sonra eskiz defterime yaptığım çizim, sessiz bir iki dakika, bir suluboya kutusu, bir kalem, bir defter, hisseden bir kalp, koca dünya, sonsuz evren…